Emocje. Niby nic, a jednak…

„Emocje. Niby nic, a jednak…” to kompendium wiedzy o metodzie Dolto. Pomóż swojemu dziecku rozpoznawać i prawidłowo nazywać odczuwane przez nie emocje!

Dlaczego Twoje dziecko rzuca się nagle na ziemię, krzyczy i wpada w niedający się opanować szał? Czyżby zostało opętane? A może istnieje inne, bardziej racjonalne wyjaśnienie takiego stanu rzeczy? Wzywanie egzorcysty zostawmy więc jako ostateczną deskę ratunku – najpierw spróbujmy się zastanowić, na co i dlaczego dziecko reaguje w taki właśnie sposób. Może to być spowodowane choćby tak banalną przyczyną jak nadmiar bodźców. To bowiem, co dla nas jest normalne, a więc hałas, tłok, błyski światła, rozmowy wielu innych ludzi, maluch odbiera ze zdwojoną siłą, a jego umysł nie potrafi jeszcze przetwarzać takiego natężenia bodźców. Nie umie oddzielić tych istotnych od tła, które można spokojnie ignorować. Dziecko zareaguje zatem emocjonalną obroną, choć samo nie będzie wiedzieć, dlaczego tak właśnie robi.

Nazywanie emocji jest rzeczą trudną, i to nawet dla ludzi dorosłych. Niełatwo rozpoznać prawidłowo stan psychiczny, w jakim obecnie się znajdujemy. Czy jest to strach spowodowany nową, nieznaną sytuacją? A może nadmierne pobudzenie wynikające z radości na myśl o czymś, co sprawia dużą przyjemność? Czy więc zawsze, gdy dziecko kogoś bije, jest po prostu niegrzeczne? A dlaczego zdarza mu się kłamać, kiedy się czegoś boi? Rozpoznawania przyczyn stanów emocjonalnych i prawidłowego nazywania emocji można się jednak nauczyć. Książka, którą prezentujemy w tym miejscu to kompendium wiedzy o metodzie Dolto.

„Emocje. Niby nic, a jednak…” to znakomita propozycja dla rodziców praktykujących rodzicielstwo uważności. Catherine Dolto i Colline Faure-Poirée wyjaśniają, w jaki sposób można pomóc dzieciom rozumieć samych siebie. Jeżeli nauczycie swoje pociechy rozpoznawać i nazywać emocje, już nigdy nie będziecie musieli domyślać się, dlaczego zachowują się w taki, a nie inny sposób. Prawidłowa komunikacja to podstawa funkcjonowania w świecie, także jeśli chodzi o relacje między dziećmi a rodzicami. Rodzicielstwo uważności może być odpowiedzią na obecne czasy: epokę nadmiaru bodźców i informacyjnego chaosu.